نکاتی که باید درباره جراحی پروتز سینه بدانید

جراحی پروتز سینه 

جراحی پروتز سینه روشی کارا و مطمئن برای بانوانی است که همواره آرزوی داشتن سینه‌هایی بزرگ و برجسته داشته‌اند. البته عده‌ای نیز پس از بارداری و شیردهی به مشکل تحلیل رفتن و بدشکلی سینه دچار شده‌اند و با هدف زیباسازی سینه برای عمل جراحی پروتز سینه به کلینیک‌های زیبایی مراجعه می‌کنند، گروهی نیز پس از بیماری و بریدن سینه تمایل به بازسازی سینه خود دارند. همچنین متقاضیان عمل بزرگ کردن و زیباسازی سینه با پروتز، بهتر است مناسب بودن و ضرورت عمل لیفت سینه (breast lift) و بالا کشیدن سینه در کنار پروتز را نیز بررسی کنند تا در نهایت با داشتن سینه‌هایی جوان‌تر و خوش‌فرم‌تر، به اندام مدنظرخود برسند.

از لحاظ جنس ۲ نوع پروتز سینه وجود دارد

1. پروتز سیلیکونی
2. پروتزهای سرم نمکی یا سالین

در حال حاضر پروتزهای سیلیکونی رایج تر و بهترین جنس محسوب می‌شوند.

از لحاظ فرم ۲ نوع پروتز موجود است

1. پروتز گرد
2. پروتز اشکی

در بین ایرانیان پروتز گرد از محبوبیت بیشتری برخوردار است.

برش مورد نیاز جهت گذاشتن پروتز سینه

در عمل جراحی پروتز سینه، انتخاب محل مناسب برای ایجاد برش اهمیت زیادی دارد و بر اساس آن، دسترسی به بافت سینه و جایگذاری ایمپلنت تعیین می‌شود. معمولاً سه محل رایج برای برش وجود دارد: زیربغل (axillary)، اطراف هاله نوک سینه (periareolar) و زیر سینه (inframammary). انتخاب محل برش به عوامل مختلفی از جمله اندازه و شکل ایمپلنت، شکل طبیعی سینه، ترجیح بیمار و تجربه جراح بستگی دارد. جراح پس از توضیح کامل مزایا و خطرات هر روش، بهترین گزینه را با بیمار انتخاب می‌کند.

پس از جراحی، امکان بروز درد، تورم و کبودی در نواحی برش وجود دارد که به طور معمول با مصرف داروهای مسکن تجویز شده توسط جراح کنترل می‌شود. استفاده از کمپرس یخ در ۴۸ ساعت اولیه می‌تواند به کاهش تورم و کبودی کمک کند. رعایت دقیق توصیه‌های پزشک درباره مراقبت از نواحی برش، جلوگیری از فشار یا مالش محل جراحی و پیگیری ویزیت‌های پس از عمل، علاوه بر کاهش عوارض، به بهبود سریع‌تر و حفظ زیبایی نتیجه جراحی کمک می‌کند.

برش زیر سینه

رایج‌ترین برش جهت گذاشتن پروتز سینه در چین زیر سینه است که به خوبی پنهان می‌شود. پوشیدن هر نوع لباسی باعث مخفی شدن زخم‌ها می‌شود. برش در چین‌های زیر سینه، امروزه بهترین روش برای بزرگ کردن سینه در نظر گرفته می‌شود. در این روش تقریبا برشی به طول ۳-۴ سانتی‌متر در چین زیر سینه ایجاد می‌شود. این روش امکان دسترسی بهینه را فراهم می­‌کند و ایمپلنت را می‌­توان راحت‌­تر وارد کرد. با این روش می­‌توان به راحتی سینه را فرم داد. علاوه بر این، توانایی شیردهی با این روش حفظ می‌­شود.

طول برش به اندازه و قوام ایمپلنت سینه بستگی دارد. با روش هیبریدی (کاشت و پیوند چربی به سینه) برش می‌تواند حتی کوچک‌تر باشد. با یک برش تمیز و تکنیک بخیه زدن دقیق، یک نتیجه خوب با اسکار نامحسوس به راحتی حاصل می‌­شود.

سایر گزینه‌ها برای برش جهت گذاشتن پروتزسینه به قرار زیر است:

برش ترانس آگزیلاری یا برش زیر بغل

برش ترانس آگزیلاری یا برش زیر بغل یکی از تکنیک‌های پیشرفته در جراحی پروتز سینه است که با ایجاد یک برش کوچک به طول حدود ۳ تا ۴ سانتی‌متر در چین زیر بغل انجام می‌شود. در این روش از آندوسکوپی (دوربین جراحی) برای ایجاد دقت بیشتر و جایگذاری صحیح پروتز استفاده می‌شود. مزیت اصلی این تکنیک، عدم باقی ماندن اسکار بر روی خود سینه است که باعث زیبایی بیشتر نتیجه جراحی می‌شود.

معمولاً پروتز در این روش در موقعیت زیر عضله قرار می‌گیرد و حتی امکان استفاده از پروتزهای با سایز بزرگ نیز وجود دارد. با این حال، باید توجه داشت که جراحی از طریق زیر بغل به دلیل پیچیدگی تکنیکی، نیازمند تجربه بالای جراح است و برای همه بیماران مناسب نیست. به طور معمول این روش بیشتر برای افرادی توصیه می‌شود که به لیفت سینه نیاز ندارند و قصد کاشت پروتزهای کوچک تا متوسط را دارند. انتخاب نوع برش باید بر اساس شرایط بدن، فرم سینه و نظر جراح متخصص انجام گیرد تا بهترین نتیجه همراه با کمترین عوارض حاصل شود.

برش آرئولار یا برش در هاله اطراف نوک سینه

برش آرئولار یا برش نوک پستان یکی از روش‌های جراحی برای قرار دادن پروتز سینه است که از لبه‌ی تیره‌ی اطراف نوک پستان (هاله سینه) انجام می‌شود. این روش معمولاً زمانی انتخاب می‌شود که نیاز به اصلاح شکل، اندازه یا موقعیت آرئول وجود داشته باشد. از مزایای مهم این تکنیک، پنهان شدن جای برش در ناحیه رنگدانه‌دار هاله است که اسکار نهایی را کمتر قابل مشاهده می‌کند. با این حال، به دلیل محدود بودن دسترسی از طریق این مسیر، امکان استفاده از ایمپلنت‌های بزرگ وجود ندارد و معمولاً برای ایمپلنت‌های کوچک‌تر مناسب‌تر است. در این روش، به علت نزدیکی محل برش به مجاری غدد شیری، احتمال کاهش توانایی شیردهی و افزایش خطر عفونت وجود دارد. برای قرار دادن پروتزهای بزرگ‌تر یا جراحی ایمن‌تر، معمولاً برش زیر پستانی یا زیر بغل ترجیح داده می‌شود. در صورتی که عمل لیفت سینه (ماستوپکسی) به‌صورت همزمان با پروتز سینه انجام شود، معمولاً نیازی به ایجاد برش اضافی نیست و از همان برش‌های لیفت برای قرار دادن پروتز استفاده می‌شود.

چه ارتباطی بین سرطان سینه و پروتز سینه وجود دارد؟

یکی از نگرانی‌های رایج درباره جراحی پروتز سینه، احتمال افزایش خطر ابتلا به سرطان پستان است. تحقیقات علمی و نظر متخصصان نشان می‌دهند که هیچ شواهدی دال بر ارتباط بین پروتز سینه و افزایش ریسک سرطان پستان وجود ندارد. در حقیقت، انجام پروتز سینه با هر نوع ماده یا تکنیک، تأثیری بر احتمال بروز سرطان ندارد و این نگرانی بیشتر ناشی از اطلاعات نادرست یا سوءتفاهم‌های عمومی است. علاوه بر این، بسیاری از افرادی که پیش‌تر به سرطان پستان مبتلا شده و درمان شده‌اند، از پروتز سینه برای بازسازی ظاهر طبیعی پستان خود پس از جراحی استفاده می‌کنند. با این حال، برای اطمینان و کاهش هر نوع ریسک احتمالی، توصیه می‌شود قبل از جراحی پروتز با یک جراح متخصص مشورت شود و بررسی‌های دقیق پزشکی انجام گیرد. رعایت این نکات باعث می‌شود عمل جراحی هم از نظر زیبایی و هم از نظر سلامت ایمن و مؤثر باشد. در نهایت، تحقیقات اخیر نشان می‌دهد که پروتز سینه، چه سیلیکونی و چه سالینی، ارتباطی با افزایش خطر سرطان پستان ندارد و تنها نگرانی نادر مربوط به نوعی لنفوم بزرگ سلول آنوپلاستیک مرتبط با پروتز است که در موارد کمی و عمدتاً با پروتزهای با سطح بافت‌دار مشاهده می‌شود. رعایت مشاوره تخصصی و بررسی‌های پیش از عمل، ایمنی جراحی را تضمین می‌کند و همزمان نتایج زیبایی مطلوب را حفظ می‌نماید.

نتیجه عمل پروتز سینه

عمل پروتز سینه، یکی از مؤثرترین روش‌ها برای افزایش حجم و بهبود فرم پستان است و در اغلب موارد با دوره نقاهت قابل‌قبول و عوارض کم همراه است. در این جراحی، پروتز از طریق برش‌هایی که معمولاً در چین زیر سینه، دور هاله یا زیر بغل ایجاد می‌شوند، در موقعیت مناسب قرار داده می‌شود. روند ترمیم اسکار در بیشتر بیماران طی ۶ ماه تا یک سال کامل می‌شود و جای زخم به‌تدریج محوتر خواهد شد. البته در افرادی که پوست‌شان استعداد ایجاد اسکار دارد، ممکن است خطی کمرنگ باقی بماند، اما معمولاً قابل مشاهده نیست.

پس از جراحی، شکل سینه ممکن است در هفته‌های اول کمی سر بالا یا غیرطبیعی به نظر برسد که کاملاً طبیعی است. با کاهش ورم‌ها طی حدود ۲ ماه، پروتز در جای خود می‌نشیند و فرم سینه تدریجاً طبیعی‌تر و متعادل‌تر می‌شود. رعایت دقیق توصیه‌های جراح از جمله استفاده منظم از سوتین طبی نقش مهمی در رسیدن به نتیجه ایده‌آل دارد. در نهایت، بیشتر بیماران از نتایج سریع، ظاهر زیباتر و تقارن بهتر سینه‌ها رضایت بالایی دارند. انتخاب جراحی که تجربه کافی در جراحی پروتز سینه داشته باشد، عامل اصلی در کسب نتیجه‌ای ایمن، طبیعی و پایدار است.

دکتر علی حجت | فلوشیپ فوق تخصصی جراحی پستان